قانون اول : عشق مالکیت معشوق نیست .

قانون دوم : عشق اصیل بدین معناست که بتوانیم دشواری ها را به جان بخریم .

قانون سوم : تضمینی در کار عشق وجود ندارد / امنیتی هم در کار نیست .

قانون چهارم : عشق آزاد کننده و رهایی بخش است.نیازی به در خواست برای عشق نیست.عشق ؛آزادانه ؛ارزانی می شود .

قانون پنجم : عشق یعنی داشتن یک خواست در قبال کسی که او را دوست داریم / بی آنکه نیازی به کامل بودن آن داشته باشیم

قانون ششم : عشق یعنی این توانایی که دنیا را از دیچه چشم معشوق نگاه کنیم .

قانون هفتم : عشق یعنی همدلی و همدردی با معشوق .این نزدیکی به معنای همیشه ودر هر لحظه کنارهم بودن نیست زیرا گاه فاصله داشتن و دور بودن در روابط عاشقانه یک ضرورت است .

قانون هشتم :عشق واقعی هرگز ابزاری برای کنترل دیگران نیست . عشق واقعی مستلزم آزاد گذاشتن دیگران است.بایستی معشوق را آزاد بگذاریم تا بتواند خودش باشد .

قانون نهم : بزرگترین عشق.عشقی است که همه چیز می دهدو در ازای آن هیچ چیزنمی خواهد.و عاشقی در آرزو و حتی بی تاب بودن برای دریافت پاسخی از معشوق است .اما عاشق واقعی در عین این اشتیاق هرگز چیزی طلب نمی کند.این ناب تزین و لذت بخش ترین شکل عشق است.

قانون دهم : تنها زمانی می توانیم عشق ؛ را واقعا تجربه کنیم که خود از عشق انباشته باشیم و مایل به ریختن آن در کاسه ی دیگران باشیم.